الان كه فكر ميكنم ميبينم من چقدر علمي رفتار ميكنم!

افكار و عقايد و كلا احوالاتم خيلي شبيه توصيفات كوهن از علم تغيير ميكنه!:ي

«فعاليت هاي پراكنده و گوناگوني كه قبل از تشكيل و تقويم يك علم صورت ميگيرد نهايتا پس از اينكه به يك پارادايم مورد پذيرش جامعه اي علمي تبديل شد منتظم و هدفدار ميگردد. پارادايم مشتمل است بر مفروضات كلي نظري و قوانين و فنون كاربرد آنها كه اعضاي جامعه علمي خاصي آنها را برميگيرند...كوشش دانشمندان عادي براي تبيين و تطبيق رفتار برخي از چهره هاي مربوط به هم عالم طبيعت كه به كمك نتايج آزمايش آشكار گرديده، پارادايم را تفصيل و توسعه ميبخشد. آنها ضمن اينكار ناگزير مشكلاتي را تجربه خواهند كرد و با ابطالهاي آشكاري مواجه خواهند شد. اگر مشكلاتي از آن نوع را نتوان فهم و رفع كرد، وضعيتي بحراني بوجود خواهد آمد. بحران هنگامي مرتفع خواهد شد كه پارادايم كاملا جديدي ظهور كند و مورد حمايت روز افزون دانشمندان واقع شود تا اينكه پارادايم مساله انگيز اوليه نهايتا مطرود شود. اين تحول گسسته يك انقلاب علمي را تشكيل ميدهد.

پارادايم جديد، حاوي نويدهاي است و مشكلات ظاهرا غلبه ناپذير ندارد و از اين پس فعاليت علمي عادي جديد را هدايت ميكند تا اينكه آن نيز با مشكلاتي جدي روبرو شود و بحران جديدي بزايد كه به دنبال آن انقلاب جديدي ظاهر ميشود...تمام پارادايم ها حاوي بعضي توصيه هايي روش شناختي از اين گونه اند: "به طور جدي بكوشيد پارادايم خود را با طبيعت وفق دهيد"، يا "تلاشهاي ناموفق در ايجاد سازگاري بين پارادايم و طبيعت را به منزله مساله اي جدي قلمداد كنيد".»